Grabiszyce leżą na Przedgórzu Izerskim ok. 8 km na południowy zachód od Leśnej. Dzielą się na Dolne, Średnie i Górne. Jest to niezwykle długa wieś łańcuchowa, ciągnąca się w dolinie potoku Gabiszówka (lewobrzeżny dopływ Kwisy). Pierwsze wzmianki o niej znaleziono w dokumentach z 1241 roku. Jest przykładem typowej wsi łużyckiej, a jej długą historię zapisano między innymi w stojących do dziś domach szachulcowych i przysłupowych, kościele z XIV w oraz trzech dworkach otoczonych parkami.

Świebodzice to stare miasto położone w południowo-zachodniej części Dolnego Śląska, na skraju Książańskiego Parku Krajobrazowego. Przez miasto przepływa górska, niespokojna Pełcznica, która między Świebodzicami a Wałbrzychem płynie w malowniczym Wąwozie Książ, najgłębszym wąwozie wędrownym w Europie. Południowe krańce miasta wraz z jego najstarszą częścią - Pełcznicą położone są na Pogórzu Świebodzickim u stóp Gór Wałbrzyskich w Sudetach Środkowych. Krańce północne to już rozległe tereny Obniżenia Podsudeckiego i Równiny Świdnickiej, stanowiące część Przedgórza Sudeckiego .
Miasto administracyjnie przynależy do Powiatu Świdnickiego i jest drugim pod względem wielkości ośrodkiem powiatu. Świebodzice liczą około 24 tysiące mieszkańców. Od południa miasto bezpośrednio graniczy z Wałbrzychem.

W dniach 7 oraz 8 czerwca 2007 dwukrotnie przespacerowałem się z odbiornikiem GPS (Garmin eTrex Vista) na Ślężę, starając się jak najdokładniej zmierzyć wysokość tej i okolicznych gór. Wyniki tych pomiarów były w większości dosyć zwykłe, zaś jednego - tego najważniejszego - zupełnie niezwykłe, dlatego najpierw nieco szczegółów.

Śnieżnicki Park Krajobrazowy został powołany uchwałą Wojewódzkiej Rady Narodowej w 1981 r. Całkowita powierzchnia parku wynosi 28 800 ha, a jego strefa ochronna 14 900 ha. Park obejmuje trzy grupy górskie Sudetów Wschodnich: Masyw Śnieżnika, Góry Bialskie i Góry Złote. Najwyższy szczyt to Śnieżnik o wysokości 1425 m. n.p.m. Obszar Parku i jego otuliny znajduje się na terenie gmin: Bystrzyca Kłodzka, Kłodzko, Lądek Zdrój, Międzylesie, Stronie Śląskie, i Złoty Stok.

W Karpaczu, nieopodal Łomnickiego Rozdroża i dolnej stacji wyciągu krzesełkowego, w korycie rzeki Łomnicy, tuż poniżej ulicy Strażackiej, znajduje się wielka osobliwość przyrodnicza, znana pod nazwą Studzienka. Jest zaznaczana na planach miasta, ale obecnie wydawane przewodniki turystyczne nie wspominają o niej i pozostaje ona nieznana. Co to takiego? Otóż rzeka Łomnica tworzy tu kaskadę ok. 2 m wys. To jedyny większy naturalny wodospad w tej jej części, ale turyści odwiedzają raczej leżący ok. 200 m powyżej niego i powyżej ulicy sztuczny - tzw. Dziki Wodospad. To dziwne, ponieważ tuż poniżej tej naturalnej kaskady znajduje się doskonale widoczny kolisty basen eworsyjny o średnicy 8 m i głębokości do 2,5 m. Nie on jednak jest tą wielką osobliwością. Właściwa Studzienka znajduje się na lewym brzegu rzeki, na wysokości środka wodospadu, ok. 1,5 m w bok od spadającej wody i ok. 0,3 - 0,5 m powyżej jej lustra. Jest to pięknie wykształcony marmit lub inaczej garniec wirowy, wyżłobiony przez wirującą kiedyś w tym miejscu wodę i porywane nią kamienie. Ma kształt regularnej studzienki o średnicy 0,73 - 0,86 m, maks. głębokości 2,25 m i objętości ok. 0,8 m³.

Co to jest przełęcz - wie chyba każdy i to nie tylko z odbytych wycieczek górskich, ale z nauki przyrody i geografii w szkole podstawowej. Przypomnijmy jednak odpowiednią definicje: otóż jest to obniżenie w przebiegu linii grzbietu górskiego. Matematyk mógłby dodać, że przebieg wysokości osiąga w takim miejscu minimum. Wydawałoby się, że wszystkie nazwy geograficzne ustalone dla Sudetów w latach 1946-48 powinny być poprawne. Niestety w kilku przypadkach tak nie jest. Oto 5 przykładów:

Przełęcz Walimska jest położona na terenie Gór Sowich na wysokości 750 m. n.p.m. Przełęcz Walimska w rzeczywistości... nie jest przełęczą, nazwa ta funkcjonuje jedynie zwyczajowo. Kierowcy mogą nie zdawać sobie z tego sprawy (wszak mają najpierw pod górę, a potem w dół), ale każdy pieszy zauważy, że droga przechodzi tu tylko na drugą stronę zbocza, a obniżenia w owym zboczu - pochyłym grzbiecie nie ma.

Odsłonięcie ryolitów na zboczu góry Wielisławka (375 m n.p.m.) niedaleko Świerzawy w Górach Kaczawskich. Ryolity przybrały tu unikatową dla skał kwaśnych stukturę słupową.

Śnieżne Kotły stanowią największą atrakcję zachodnich Karkonoszy. Są to dwa kotły polodowcowe wcięte w pn. stok ich głównego grzbietu między Wielkim Szyszakiem (1509 m), a Łabskim Szczytem (1471 m) i rozdzielone skalną Grzędą. Co najmniej od XV wieku niedaleko od nich przechodziła przez góry tzw. Czeska Ścieżka, prowadząca ze Szklarskiej Poręby w rejon Żródeł Łaby i dalej na pd. zach. do Czech. Jednak sława tego miejsca rozpoczęła się dopiero w okresie romantyzmu i wówczas pojawiła się potrzeba zapewnienia dachu nad głową dla coraz liczniejszych turystów.

W roku 2002 przypadł jubileusz 50-lecia Telewizji Polskiej. Pół wieku to 2-3 pokolenia. Dziś można mieć dostęp w domu do przeszło 100 różnych programów z satelity lub z sieci kablowej, ale kiedyś ten jeden, jedyny był marzeniem trudnym do zrealizowania. Warto zatem wspomnieć o historii telewizji w Polsce i na Dolnym Śląsku oraz o pierwszych w Sudetach stacjach nadawczych TV. Są nimi dwa Radiowo-Telewizyjne Centra Nadawcze: Ślęża i Śnieżne Kotły.